Есть такая улица — имени Федосеенко

Редактор

На фасаде областного объединения «Рембыттехника» прикреплена мемориальная доска, которая сообщает «Улица названа в честь Федосеенко Ильи Степановича (1894-1947 гг.), активного участника партизанского движения в период Гражданской и Великой Отечественной войн, командира Гомельского партизанского отряда «Большевик».

У бывших народных мстителей есть хорошая традиция встречаться в Щекотовском лесу, что вблизи Гомеля, у бывшей партизанской родничка, которая в суровые годы Великой Отечественной войны прогоняла им походную жажду и гаила воинские раны. Во время этих встреч ветераны вспоминают о своей огневой молодости о ратных подвигах друзей.

И всегда добрым словом отзываются о своем боевом командире Илье Степановичу Федосеенко. Говорят о его прекрасном жизненном пути.

Родился Илья Степанович в крестьянской семье в бывшей Курской губернии. Судьба тогда не баловала крестьянских сыновей. Учиться пришлось недолго. Всего не хватало: и земли, и хлеба, и денег. Рано познал парень недостачу, тяжелую крестьянскую работу. А потом была не лучшая доля городского рабочего.

С большой радостью встретил Илья Степанович Великую Октябрьскую революцию. И когда над молодой страной Советов нависла смертельная опасность, не колеблясь, встал на ее защиту. Воевал на многих фронтах Гражданской войны, а после победы над белыми еще долгое время был командиром Красной Армии. Ушел в отставку в звании полковника.

Партия большевиков, с которой Илья Степанович связал свою судьбу в 1918 году, направила его на работу директором Гомельского авторемонтного завода. Под его руководством это предприятие в предвоенное время было одним из передовых в городе.

…Первые месяцы Отечественной войны. Части Красной Армии и народных ополченцев ведут оборонительные бои с наступающим на город врагом. В это трудное время городской комитет партии создает партизанский отряд и возглавить его поручает полковнику в отставке И. С. Федосеенко.

Уже в начале сентября 1941 года народные мстители разгромили колонну гитлеровцев на шоссе Речица-Гомель.

Используя богатый военный опыт командира и революционную закалку большевика, И. С. Федосеенко сделал партизанский отряд «Большевик» грозной силой. Тщательно разработанные боевые операции наводили панику и ужас на фашистов. Поэтому не случайно 21 июля 1942 года в» ежедневных сообщениях » оккупанты предлагали Тому, кто выдаст бывшего полковника Красной Армии Федосеенко, награду в сто гектаров земли.

В июле 1943 года Илья Степанович тяжело заболел и был доставлен самолетом в Москву на лечение. После освобождения Гомеля некоторое время он работал на родном авторемонтном заводе. В 1947 году после тяжелой болезни Ильи Степановича не стало.

Но он навсегда остался в памяти людской. Улица, находящаяся рядом с авторемонтным заводом, где он долго работал, будет вечно носить имя этого пламенного патриота Родины.

М. ЛАПУСТА

Ёсцъ такая вуліца

Імя федасеенкі

На фасадзе абласнога аб’яднання «Рамбыттэхніка» прымацавана мемарыяльная дошка, якая паведамляе: «Вуліца названа ў гонар Федасеенкі Ільі Сцяпанавіча (1894—1947 гг.), актыўнага ўдзельніка партызанскага руху ў перыяд грамадзянскай і Вялікай Айчыннай войнаў, камандзіра Гомельскага партызанскага атрада «Бальшавік».

У былых народных мсціўцаў ёсць добрая традыцыя сустракацца ў Шчокатаўскім лесе, што паблізу Гомеля, ля былой партызанскай крынічкі, якая ў суровыя гады Вялікай Айчыннай вайны праганяла ім паходную смагу і гаіла ваявыя раны. У час гэтых сустрэч ветэраны ўспамінаюць аб сваей агнявой маладосці аб ратных подзвігах сяброў.

I заўсёды добрым словам адгукваюцца аб сваім баявым камандзіру Ільі Сцяпанавічу Федасеенку. Гавораць пра яго выдатны жыццёвы шлях.

Нарадзіўся Ілья Сцяпанавіч у сялянскай сям’і ў былой Курскай губерні. Лёс тады не песціў сялянскіх сыноў. Вучыцца давялося нядоўга. Усяго не хапала: і зямлі, і хлеба, і грошай. Рана спазнаў хлапец нястачу, цяжкую сялянскую працу. А потым была не лепшая доля гарадскога рабочага.

З вялікай радасцю сустрэў Ілья Сцяпанавіч Вялікую Кастрычніцкую рэвалюцыю. I калі над маладой Краінай Сааетаў навісла смяротная небяспека, не вагаючыся, стаў на яе абарону. Ваяваў на многіх франтах грамадзянскай вайны, а пасля перамогі над белымі яшчэ доўгі час быў камандзірам Чырвонай Арміі. Пайшоў ў адстаўку ў званні палкоўніка.

Партыя бальшавікоў, з якой Ілья Сцяпанавіч звязаў свой лёс у 1918 годзе, накіравала яго на работу дырэктарам Гомельскага аўтарамонтнага завода. Пад яго кіраўніцтвам гэта прадпрыемства ў перадваенны час было адным з перадавых у горадзе.

…Першыя месяцы Айчыннай вайны. Часці Чырвонай Арміі і народных апалчэнцаў вядуць абарончыя баі з наступающим на горад ворагам. У гэты цяжкі час гарадскі камітэт партыі стварае партызанскі атрад і ўзначаліць яго даручае палкоўніку ў адстаўцы І. С. Федасеенку.

Ужо ў пачатку верасня 1941 года народныя мсціўцы разграмілі калону гітлераўцаў на шасэ Рэчыца—Гомель.

Выкарыстоўваючы багаты ваенны вопыт камандзіра і рэвалюцыйную загартоўку бальшавіка, І. С. Федасеенка зрабіў партызанскі атрад «Бальшавік» грознай сілай. Старанна распрацаваныя баявыя аперацыі наводзілі паніку і жах на фашыстаў. Таму не выпадкова 21 ліпеня 1942 года ў «Штодзённых паведамленнях» акупанты прапаноўвалі таму, хто выдасць былога палкоўніка Чырвонай Арміі Федасеенку, узнагароду ў сто гектараў зямлі.

У ліпені 1943 года Ілья Сцяпанавіч цяжка захварэў і быў дастаўлены самалётам у Маскву на лячэнне. Пасля вызвалення Гомеля некаторы час ён працаваў на родным аўтарамонтным заводзе. У 1947 годзе пасля цяжкай хваробы Ільі Сцяпанавіча не стала.

Але ён назаўседы застаўся ў памяці людской. Вуліца, што знаходзіцца побач з аўтарамонтным заводам, дзе ён доўга працаваў, будзе вечна насіць імя гэтага палымянага патрыёта Радзімы.

М. ЛАПУСТА

Источник: Гомельская правда, 15.05.1978

Выражаю благодарность сотрудникам детской библиотеки-филиала №16 за предоставленный материал.

Print Friendly, PDF & Email